De nacht was nog niet op gang gekomen. Het barpersoneel nog aan de koffie, enkele gasten aan de bar, een lege dansvloer en discolicht dat moeite had de leegte te verlichten. De DJ nostalgisch met jaren 80 muziek. Je kwam binnen met een groep: drie jongens en twee meisjes. Je sprong er gelijk uit. Engelengezicht, sprekende grote ogen, niet te lang, strakke jeans, goede kont. Vol levenslust, goede voorzichtige eerste bewegingen op de muziek. Geen vaste gasten voor zover ik dat kon bepalen. Het andere meisje kleiner, op het oog jonger, middellang haar, leuk maar niet opvallend. De drie jongens, ik schat begin twintig, vlot gekleed, conformistisch aan de stijl zoals je die hier verwacht. Stoppelbaardje, t-shirt en jeans.

Ik probeer de onderlinge relaties te achterhalen: duidelijk een groepje dat elkaar langer kent. Het was geen toevallige ontmoeting die uitmondde in een gezamenlijk bezoek aan deze tent. Er is drank gehaald, er wordt naar elkaar gelachen, voorzichtig gedanst. Net zoals het meisje valt de derde jongen gelijk op. De langste van het stel. Een beetje slungelig maar door zijn lengte wel overheersend. Stoere blik maar op het oog geen bijzondere diepgang. Je voelt zijn onzekerheid, zijn lengte altijd een voordeel geweest maar nu moeite met zijn beperkte inhoud. Ik denk een drinker.

Hij en het meisje met het engelengezicht kussen elkaar. Een kus waaraan je kan zien dat ze al even bij elkaar zijn. Een “kom hier, even laten zien dat je van mij bent”  kus. Hij trekt haar naar zich toe, kust haar op de mond. Jij kijkt lachend in zijn ogen terug. Ogenschijnlijk gelukkig maar zonder overgave. Je maakt je van hem los maar hij trekt je terug voor een tweede. De anderen zien het gebeuren maar negeren het. Niets nieuws voor hen. Toch is hij niet onvriendelijk in zijn gedrag maar hij irriteert me wel. De bewegingen naar jou toe zijn net iets te bruusk, te bezitterig. Ik wijt het aan mezelf, engelengezicht, goede kont, prachtige blik, ik zal jaloers zijn.

“Drie bier, een cola, witte wijn en een glas water”, het andere meisje staat nu naast me en bestelt de drank. Ze kijkt even naar me wanneer ze haar portemonnee opent. Een voorzichtige glimlach die geen vriendelijkheid uitstraalt. Wanneer het drinken op de bar staat loopt een van de jongens naar de bar toe om haar te helpen het op te halen.
Een half jaar geleden stond ik hier aan dezelfde bar voor jou een drankje te halen. Jij en ik toen samen op het bankje bij de dansvloer. Ook toen nog rustig in de zaak.

Het gaat nu snel. Binnen een half uur loopt de zaak behoorlijk vol. Om wat ruimte om me heen te houden verlaat ik de bar en zoek ik de rand van de dansvloer op. Daarmee verloor ik jou en je vrienden uit het oog maar na een half uur zie ik jullie met zijn allen op de dansvloer staan. Jullie vallen onder de categorie “cirkel rug naar buiten” – op deze manier is de interactie met vreemden op de dansvloer minimaal en kijk je elkaar lachend aan en doe voorzichtig je dansmoves. Jij bent het meest naar buiten gericht. Bewust van de blikken die je krijgt. Je gaat er lachend mee om, je geniet van de aandacht en de muziek.

Het valt op hoe dicht je vriendje steeds bij je staat, voortdurend jou en de omgeving in de gaten houdend. Hij ziet en voelt de blikken ook en weet zich er geen raad mee. Hij drinkt, pakt je hand, laat hem weer los. Het is duidelijk dat jij wil dansen, los van alles, geen grenzen. Maar ondanks dat je het helemaal niet wil, zit hij in de weg. Je houdt van hem, bent blij met zijn aandacht. Hij was immers de stoerste jongen op voetbalclub. Spits. En nu is hij van jou. Dat jij ook van hem zou zijn, daar had je even wat minder rekening mee gehouden. Maar jullie zijn nu uit en maken samen plezier. Zoals het hoort.

Uit de menigte blikken worstelt zich een jongen los. Trendy baardje, kop kleiner dan haar vriend. Een gast met een vlotte babbel, lichtjes in de ogen, helder van geest. Ondertussen is de laatste helderheid met het zoveelste biertje uit de ogen van je vriendje verdwenen.

Lichtjes in de ogen dringt de cirkel van jullie groepje binnen. Hij vertelt iets in je oor. Je lacht, geeft repliek. Een hand van hem op je onderrug. Je doet alsof je hem niet voelt. Meer conversatie tijdens het dansen. De ogen van je vriendje kijken wild om zich heen. Een hert dat in de koplichten van een auto staart. Zijn enige reactie is nog dichter op je gaan staan, hij trekt iets met zijn schouder. De alcohol heeft hem geen goed gedaan.

Ik wil hem bij de arm nemen, zeggen dat twee biertjes goed voor het zelfvertrouwen is maar dat meer de onzekerheid doet terugkeren. Dat hij jou de ruimte moet geven, afstand moet houden. Aan het eind van de nacht gaat ze toch met jou mee naar huis? Laat haar even los. Sta boven de testosteronbommen met gladde praat. Als ze ok is, lacht zij ze van zich af. Geniet ervan dat je meisje aandacht krijgt.

Ik doe het niet, zijn blik verraadt dat hij al te ver heen is voor dit soort vaderlijk advies. Zijn houding en gedrag worden steeds aanstootgevender. De jongen die met je praat krijgt blikken die het midden houden tussen boosheid, verlegenheid en onmacht. Hij trekt je weer bruusk naar zich toe, kust je op de mond, duwt je weer weg. Het herhaalt zich. Je voelt je ongemakkelijk. Lacht met kiespijn naar hem maar bewaart je echte lach voor de jongen met wie je praat. Zijn hand keert steeds weer terug naar je onderrug. Hij geniet ook van de blik van je vriendje. Hij daagt hem uit met zijn blik. “Wat nou?”  zeggen zijn ogen. “Je bent haar kwijt”.

Voorbarig in mijn opinie maar het heeft wel resultaat. Hij draait nu rondjes rondom zijn eigen as. Alsof hij op zoek is naar zijn staart die er nooit was.
Boos loopt hij weg. Richting de wc zo te zien. Je hebt even niet door dat hij weg is maar je panikeert licht wanneer je opeens merkt dat hij uit je aura verdwenen is. je ogen verraden dat je geschrokken bent, je misschien wel schuldig voelt. Onnodige schuld maar ik kan zien dat je dit eerder meegemaakt hebt. Dat je vannacht bij thuiskomst de wind van voren krijgt.

Misschien wordt je wel hoer genoemd. Geen seks vannacht, boos gaan slapen, hij in een alcoholroes. Morgen is vast alles weer ok. Ook aan jou geen vaderlijk advies van mij maar je toekomst is me duidelijk, je engelenblik zal steeds minder zichtbaar worden en uiteindelijk verdwijnen. Misschien dat er iemand komt die hem weer uit je diepste naar boven haalt. Ik hoop dat het dan niet te laat is en dat je dan niet door hypotheek, huwelijk en kinderen gebonden bent. Want ook ik kwam een engelengezicht tegen, haar lach lang geleden vervaagd maar ik kreeg hem weer naar boven. Toch ging ze uiteindelijk weer met hem naar huis. Teveel ketens. Het bankje bij de dansvloer is een stille getuige.